طبل

طبل نوعی ساز موسیقی از دسته سازهای کوبه‌ای است. طبل از حداقل یک پوسته از جنس پوست حیوان تشکیل شده است. این پوسته، به منظور ایجاد صدا بر روی بدنه آن کشیده شده ‌است. طبل یکی از قدیمی‌ترین و پرکاربردترین سازهای دنیا به‌شمار می‌رود، و طرح اولیه آن طی صدها سال بدون هیچ تغییری ثابت مانده‌است.

دهانه بدنه که پوسته طبل بر روی آن کشیده می‌شود به ‌طور ثابت دایره می‌باشد، اما شکل دیگر قسمت‌های آن بسیار گوناگون است. در موسیقی سنتی غرب، رایج‌ترین شکل آن استوانه است. سر دیگر طبل ممکن است باز باشد یا روی آن هم پوسته کشیده باشند.

به این نوع طبل، طبل دوسر می‌گویند. معمولاً در بین دو سر این نوع طبل‌ها حفره‌ای ایجاد می‌کنند تا صدا تشدید شود. امروزه به جای پوست حیوانات، از مواد مصنوعی در ساخت طبل استفاده می‌شود. در گذشته طبل به جز کاربرد در زمینه موسیقی، در ارتباطات نیز کاربرد داشته، و بعضی مواقع از آن برای فرستادن پیام نیز استفاده می‌کردند.

ابیات حافظ که در آن طبل به کار رفته است:

غزل شماره 471

دلم گرفت ز سالوس و طبل زیر گلیم      //      به آن که بر در میخانه برکشم علمی